Sabahattin Zaim Üniversitesi ne zaman açılıyor ?

Sakin

New member
İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Ne Zaman Açılıyor? Kampüsün Kapısında Başlayan Bir Hikâye

Geçenlerde üniversiteye yeni başlayacak bir öğrencinin, “İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi ne zaman açılıyor?” diye sorduğunu gördüm. İlk bakışta çok basit bir soru gibi geliyor, değil mi? Bir tarih söyleyeceksiniz, konu kapanacak.

Ama üniversiteye yeni başlayacak birinin gözünden bakınca mesele hiç de öyle değil.

Çünkü “üniversite ne zaman açılıyor?” sorusunun altında aslında onlarca başka soru gizli:

İlk gün nasıl geçecek?

Ders programı ne zaman belli olacak?

Kampüse giderken hangi otobüse bineceğim?

Sınıfta kimlerle tanışacağım?

Yıllardır aynı şehirde yaşamama rağmen neden ilk defa İstanbul'u bu kadar farklı hissedeceğim?

Ve belki de en önemlisi: “Ben burada gerçekten kendime bir yer bulabilecek miyim?”

Ben bu soruların peşine biraz hikâye katarak düşmek istedim. Çünkü bazen bir akademik takvimde yazan tarih, yalnızca derslerin başladığı günü değil, bir insanın hayatındaki yeni dönemin ilk sayfasını da gösteriyor.

Takvimdeki Tarih: 14 Eylül 2026

Önce en çok merak edilen kısmı söyleyelim.

İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi'nin resmi duyurusunda, 2026-2027 eğitim-öğretim yılında lisans programları ile yabancı dil hazırlık sınıflarının derslerinin 14 Eylül 2026 Pazartesi günü başlayacağı belirtiliyor. Yeni kayıt yaptıran lisans öğrencileri için ders seçimi ve danışman onayları ise resmi duyuruda 7-13 Eylül 2026 tarihleri arasında gösteriliyor.

Yani bugünlerde kampüse ilk kez gidecek öğrencilerin heyecanının yükselmesi oldukça normal.

Üniversitenin resmi akademik takvim sayfasında da 2026-2027 eğitim-öğretim yılına ait akademik takvimlerin yayımlandığı görülüyor.

Şimdi gelelim hikâyeye.

Çünkü takvimde gördüğümüz “14 Eylül” rakamının arkasında, her biri farklı bir hikâye taşıyan binlerce öğrenci var.

Bir Pazartesi Sabahı Kampüse Doğru

Saat 07.15.

İstanbul'un sabah trafiği daha şimdiden başlamıştı.

Mert, telefonundaki ders programını üçüncü kez kontrol etti.

“08.30'da ders var. Yetişirim.”

Telefonunu cebine koydu, iki dakika sonra tekrar çıkardı.

“Acaba sınıf nerede?”

Bu kez yanında yürüyen Elif güldü.

“Daha kampüse girmeden üç kere program kontrol ettin.”

Mert omuzlarını kaldırdı.

“İlk gün. Plan yapmak lazım.”

Elif:

“Plan güzel ama yanlış sınıfa girersen?”

Mert bir an durdu.

“Onu da planın içine dahil ederiz.”

İkisi de güldü.

Bu küçük konuşma aslında üniversite hayatının çok tanıdık bir tarafını anlatıyordu.

Mert'in yaklaşımı daha çok çözüm üretmeye, zamanı yönetmeye ve olası sorunları önceden düşünmeye dayanıyordu. Elif ise aynı anda insanların nasıl hissedeceğini, kimin yardıma ihtiyaç duyabileceğini ve yeni gelen birinin kendisini dışarıda hissedip hissetmeyeceğini düşünüyordu.

Fakat birkaç dakika sonra bunun “erkekler böyle, kadınlar şöyle” kadar basit olmadığını ikisi de anlayacaktı.

Çünkü sınıfa girdiklerinde Mert'in yanında oturan başka bir erkek öğrenci, “Ben çok gerildim, kimseyi tanımıyorum,” diyecekti.

Elif'in yanında oturan başka bir kız öğrenci ise çantasından ajandasını çıkarıp haftalık çalışma planını çoktan hazırlamış olacaktı.

İnsanlar tek bir kalıba sığmıyordu.

Asıl mesele de buydu.

İlk Ders, İlk Tanışma ve Küçük Bir Kriz

Ders başlamadan birkaç dakika önce sınıfta küçük bir telaş çıktı.

Bir öğrencinin ders kaydında sorun vardı.

Mert hemen bilgisayarını açtı.

“Önce sistemden kontrol edelim. Olmazsa öğrenci işlerine gideriz.”

Elif ise öğrencinin yanına oturdu.

“Sen önce bir nefes al. İlk gün böyle bir şey yaşaman çok normal. Beraber bakarız.”

İkisi aynı soruna iki farklı pencereden bakıyordu.

Mert çözüm yolunu bulmaya çalışıyordu.

Elif ise çözüm bulunana kadar kişinin kendisini yalnız hissetmemesini sağlıyordu.

Bir süre sonra sorun çözüldü.

Öğrenci teşekkür etti.

“İkinize de teşekkür ederim.”

Mert gülümsedi.

“Önemli değil.”

Elif de:

“Zaten ilk gün hepimiz biraz acemiyiz.”

Belki de üniversitenin ilk dersi aslında burada başlamıştı.

Henüz akademik bir konu işlenmemişti.

Ama insanlar birlikte problem çözmeyi öğreniyordu.

Üstelik biri stratejiyle, diğeri empatiyle katkı sağlarken ortaya daha güçlü bir sonuç çıkmıştı.

Sabahattin Zaim İsmi Neden Kampüsün Hikâyesine Dahil?

Öğle arasında Mert ve Elif kampüsün bir köşesinde otururken konuşma üniversitenin adına geldi.

“Sabahattin Zaim kimdi?” diye sordu Mert.

Elif telefonundan araştırmaya başladı.

“Eğitimci ve akademisyen olarak biliniyor. Türkiye'nin tarım ekonomisi, eğitim ve kalkınma tartışmalarında önemli bir isim.”

Sonra ikisi de sustu.

Çünkü üniversitelerin isimleri bazen yalnızca tabelalarda durmaz.

Bir ismin arkasında bir dönem, bir düşünce dünyası ve bir toplum tasavvuru bulunabilir.

Sabahattin Zaim'in hayatına ve akademik mirasına bakıldığında eğitim ile kalkınma arasındaki ilişkinin öne çıktığı görülür. Bu açıdan bugün Halkalı'daki kampüse giren bir öğrencinin yalnızca derslere değil, Türkiye'nin eğitim ve kalkınma tartışmalarının daha uzun tarihine de dahil olduğu söylenebilir.

İşte üniversiteyi yalnızca “ders, sınav, diploma” üçgeninde düşünmemek gerektiğini burada fark ettiler.

Üniversiteler aynı zamanda toplumun hafızasının taşındığı yerlerdir.

Halkalı'da Yeni Bir Kampüs Gününün Anlamı

İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi'nin merkez kampüsü Halkalı'da bulunuyor. Üniversitenin resmi sitesinde kampüs; kütüphane, yemekhane, spor tesisleri, kafeteryalar ve sosyal alanlarla birlikte eğitim hayatının farklı ihtiyaçlarına cevap veren bir yaşam alanı olarak tanımlanıyor.

Mert kampüsün haritasına bakarak:

“Şu binadan şu binaya en kısa rota kaç dakika?”

Elif ise:

“Burada öğrenciler nerede oturuyor? İnsanların birbirleriyle konuştuğu alanlar neresi?”

diye düşünüyordu.

İkisi de aslında aynı kampüsü keşfediyordu.

Fakat biri mekânı bir sistem olarak, diğeri ise ilişkilerin oluştuğu bir alan olarak okuyordu.
 
Üst